31-05-2013 Światowy Dzień Bez Papierosa

żródło: http://freedesignfile.com

Palenie papierosów powoduje przewlekłą obturacyjną chorobę płuc COPD.

Rola i znaczenie oddychania dla prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Oddychanie jest jedną z najważniejszych czynności organizmu i podstawowym przejawem życia. Polega na dostarczaniu komórkom tlenu i wydalaniu na zewnątrz dwutlenku węgla.

Na oddychanie składają się dwa procesy: „oddychanie zewnętrzne” – wymiana gazowa czyli inaczej pobieranie ze środowiska tlenu za pomocą narządów oddechowych i rozprowadzanie go dzięki krwi po komórkach i jednocześnie odbieranie z nich toksycznego dwutlenku węgla w celu usunięcia na zewnątrz oraz „oddychanie wewnętrzne” – wewnątrzkomórkowe, tzn. biologiczne utlenianie związków organicznych w celu pozyskania energii niezbędnej do podtrzymywania funkcji życiowych.

Za utrzymanie stałej wymiany gazów między organizmem a środowiskiem odpowiedzialny jest układ oddechowy, który składa się z wielu narządów, które różnią się pod względem budowy i pełnionych funkcji. Podzielić go można na drogi oddechowe doprowadzające powietrze, płuca i narządy pomocnicze, umożliwiające wprowadzenie wdychanego powietrza do płuc. Zadaniem układu oddechowego jest również ochrona płuc i dróg oddechowych przed drobnoustrojami oraz zanieczyszczeniami pochodzącymi z wdychanego powietrza, a także udział w wytwarzaniu dźwięków mowy.
Proces oddychania dostarcza komórkom niezbędnej energii do życia.

Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc (POChP)

Niestety wraz z postępem cywilizacji i znaczącym zanieczyszczeniem powietrza, substancjami toksycznymi, zauważalny jest negatywny wpływ szkodliwych substancji wprowadzanych do organizmu za pośrednictwem układu oddechowego. Szczególnie negatywny wpływ na stan zdrowia człowieka ma dym tytoniowy, który w ostatnich latach spowodował wzrost zachorowalności na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP).

Choroba rozpoczyna się od przewlekłego zapalenia w oskrzelach, w miąższu płuc i w naczyniach płucnych. Przewlekły proces zapalny oraz stres oksydacyjny są przyczyną niszczenia miąższu płuc i nieodwracalnych zmian w obrębie drobnych dróg oddechowych. Zniszczenie miąższu płucnego, które zmniejsza sprężystość płuc oraz zmiany strukturalne w obrębie drobnych dróg oddechowych prowadzące do ich zwężenia są głównymi przyczynami ograniczenia przepływu powietrza przez oskrzela w czasie wydechu. Na trwałe zmiany strukturalne w obrębie obwodowych dróg oddechowych nakładają się elementy odwracalne, jakimi są obrzęk, hipersekrecja śluzu i skurcz mięśni gładkich, które także powodują zwiększenie oporu oskrzelowego i utrudnienie przepływu powietrza.

Profilaktyka i objawy choroby.

Profilaktyka opiera się na usunięciu czynników wywołujących chorobę: dym papierosowy oraz ekspozycja na pozostałe dymy w środowisku pracy, pyły i gazy występujące w środowisku domowym i powietrzu atmosferycznym.
Palenie papierosów jest główną przyczyną przewlekłej obturacji płuc. Większość chorych paliła, bądź też była długoletnim biernym palaczem. Szacuje się, że palenie tytoniu odpowiada za 80% przypadków POChP.
Pomimo leczenia i zapobiegania choroba nadal się rozprzestrzenia, a liczba osób dotkniętych POChP ciągle rośnie.
POChP może powodować kaszel, który produkuje duże ilości śluzu, świszczący oddech, duszności, ucisk w klatce piersiowej i inne objawy. Leczenie POChP jest związane z ogromnymi kosztami opieki zdrowotnej, gdyż choroba postępując ma wpływ również na choroby układu krążenia, zanik mięśni, osteoporozę, niedożywienie, depresję i lęk.
Przy przewlekłej obturacji płuc drogi oddechowe i pęcherzyki płucne tracą swoją elastyczność, ściany pomiędzy pęcherzykami ulegają zniszczeniu, zbierający się śluz może powodować niedrożność oskrzelików i oskrzeli. Następuje zmniejszenie wymiany gazowej, która prowadzi do rozedmy płuc.
POChP rozwija się powoli i najczęściej ujawnia się między 30 – 40 rokiem życia. Objawy często nasilają się w czasie i mogą ograniczać zdolność do wykonywania rutynowych, codziennych czynności.

Rys.1 Porównanie zdrowych pęcherzyków płucnych i pęcherzyków u chorego na COPD

Rys.1 Porównanie zdrowych pęcherzyków płucnych i pęcherzyków u chorego na COPD

Należy pamiętać, że przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest wyniszczającą, postępującą i śmiertelną chorobą, dlatego jeżeli jesteś palaczem, bądź też pracujesz w warunkach szkodliwych dla swojego układu oddechowego i chciałbyś sprawdzić występowanie POChP, bądź też ocenić jego stopień zapraszamy do wzięcia udziału w Programie Profilaktyki Chorób Odtytoniowych realizowanym przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Diagnostyka – W jaki sposób można szybko i sprawnie zdiagnozować POChP w Gabinecie Lekarza Rodzinnego?

Każda osoba paląca papierosy, osoba poddana ekspozycji biernej na dym tytoniowy lub narażona na wdychanie zanieczyszczonego powietrza lub podająca w wywiadzie przewlekły kaszel i wykrztuszanie plwociny powinna mieć wykonane badanie spirometryczne. Każdy gabinet lekarza rodzinnego powinien być wyposażony w nowoczesny i przenośny monitor spirometryczny, dzięki któremu takie badanie może być wykonane w 30s. Na podstawie uzyskanego wyniku lekarz może właściwie postawić diagnozę.

Parametry niezbędne do oceny POChP:

  • FEV1 – objętość powietrza wydmuchnięta z płuc w czasie pierwszej sekundy maksymalnie natężonego wydechu
  • FEV6 – Ilość powietrza wydychanego w pierwszych sześciu sekundach natężonego wydechu (lub maksymalna jego ilość, jeśli pacjent nie dał rady wykonać wydechu trwającego sześć sekund)
  • FEV1/FEV6 – Ilość powietrza wydychanego w pierwszej sekundzie natężonego wydechu, wyrażona w postaci stosunku do ilości powietrza wydychanego w ciągu pierwszych sześciu sekund natężonego wydechu (lub maksymalnej jego ilości, jeśli pacjent nie dał rady wykonać wydechu trwającego sześć sekund)
  • wiek płuc
  • możliwość klinicznej interpretacji wyników przy zastosowaniu parametrów obturacyjnych bezdechów oraz klasyfikacji POChP ( poziom I-IV ).

Pamiętajmy, że każde badanie spirometryczne powinno opierać się na standardach spirometrycznych ATS/ERS 2005. Dotyczą one wszystkich Państw na terenie Unii Europejskiej.

Należy założyć, że gdyby każdy Gabinet Lekarza Rodzinnego był wyposażony w to niedrogie, niezwykłe, skuteczne, precyzyjne urządzenie, diagnostyka POChP odbywałaby się w sprawny sposób przy okazji standardowej wizyty kontrolnej. Pozwoliłoby to na pominięcie czasu oczekiwania na wykonanie badania spirometrycznego i znacznie zmniejszyło koszty związane z leczeniem chorego.

Proponujemy zapoznanie się z dostępnym na polskim rynku monitorem elektronicznym COPD-6 firmy Vitalograph, który daje możliwość dokonywania szybkich i precyzyjnych pomiarów przewlekłej obturacji płuc POChP.

Obecnie również pacjent ma dostęp do urządzeń umożliwiających niezwykle precyzyjne i szybkie pomiary parametrów wydolnościowych płuc dokonując samodzielnego badania w warunkach domowych.
Pozwalają one na szybką ocenę aktualnego stanu zdrowia, jak również na wygodne i łatwe prowadzenie zapisów z bieżących wyników, które są niezwykle istotną informacją dla lekarza prowadzącego. Zastosowanie w tych urządzeniach nowoczesnej technologii bluetooth umożliwia pacjentowi na stałą komunikację z lekarzem, który może w szybki i sprawny sposób otrzymywać informacje od pacjenta i monitorować proces leczenia.

Przykładowy Raport COPD

Zapraszamy do zapoznania się pełnym opisem produktu poprzez stronę internetową:
http://www.hornwellness.pl/monitor-elektroniczny-copd-6.html

Formy leczenia

Niestety POChP jest chorobą nieuleczalną, ale poprzez stosowanie odpowiedniego leczenia istnieje możliwość łagodzenia objawów choroby, poprawy drożności oskrzeli, zmniejszenia liczby i ciężkości zaostrzeń choroby oraz ograniczenia rocznego ubytku FEV1.
Dzięki temu znacznie poprawia się jakość życia Pacjenta i spowalnia postęp choroby.
Stosowane formy leczenia:
– używanie leków rozszerzających oskrzela
– operacyjne i bronchoskopowe zmniejszenie objętości płuc
– rehabilitacja oddechowa zmniejszająca objawy choroby.

Zachęcamy do zapoznania się z publikacją: Mój każdy oddech- „Poradnik, jak żyć z POChP”
Rick Hodder i Susan Lighstone postanowili napisać książkę skierowaną bezpośrednio do chorych, książkę której głównym celem jest poprawa jakości ich życia. Poprosili o pomoc przy pracy nad nią osoby zmagające się z POChP i właśnie dzięki tej aktywnej współpracy powstał wyjątkowy poradnik obejmujący szereg – pomijanych nieraz w innych publikacjach – sfer życia. Życia, które może być satysfakcjonujące i pełne, pomimo choroby.
Publikacja porusza m.in. tematy takie jak:
– radzić sobie w stanach zaostrzenia choroby,
– dobrać optymalną dietę,
– rzucić palenie, jeśli do tej pory tego nie zrobiłeś,
– wraz z lekarzem dobrać optymalną terapię farmakologiczną,
– radzić sobie z negatywnymi emocjami,
– cieszyć się życiem i seksem.
Polskie wydanie książki powstało pod redakcją znanych i cenionych specjalistów w pulmonologii: prof. Anny Doboszyńskiej oraz dr Emilii Świetlik, a przedmowę do książki napisała prof. dr hab. n. med. Ewa Jassem.
MÓJ KAŻDY ODDECH pozwala oswoić strach towarzyszący zdiagnozowaniu POChP, przedstawia współczesne metody walki z chorobą i przede wszystkim dodaje otuchy, zarówno pacjentom, jak i ich rodzinom.

Mój każdy oddech. Poradnik, jak żyć z POCHP - wyd. Termedia

Mój każdy oddech. Poradnik, jak żyć z POCHP – wyd. Termedia

Bibliografia:

[1] Zalecenia Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc dotyczące rozpoznawania i leczenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), Prof. dr hab. n. med. Dorota Górecka, Prof. dr hab. n. med. Ewa Jassem, Prof. dr hab. n. med. Władysław Pierzchała, Prof. dr hab. n. med. Paweł Śliwiński, Pneumonol. Alergol. Pol. 2012; 80, 3: 220–254 http://www.ptchp.org/UserAttachments/05_Zalecenia.pdf

[2] Fizjologia Człowieka Krótkie wykłady Daniel McLaughlin, Jonathan Stamford, David White

[3] U.S. Department of Health & Human Services National Institutes of Health
http://www.nhlbi.nih.gov/health/health-topics/topics/copd/

[4] Diagnostyka i leczenie stabilnej postaci przewlekłej obturacyjnej choroby płuc w świetle najnowszej aktualizacji
ADAM BARCZYK, WŁADYSŁAW PIERZCHAŁA
Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Katedra i Klinika Pneumonologii, kierownik:
prof. dr hab. med. W. Pierzchała
http://pml.strefa.pl/ePUBLI/196/01.pdf

[5] GlaxoSmithKline Pharmaceuticals S.A. Ze źródeł Źródła:
1 http://www.who.int/mediacentre/events/annual/world_copd_day/en/index.html
2 http://www.goldcopd.org/about-us.html
3 Wydanie specjalne Medycyny Praktycznej – Pneumonologia 1/2012, rozdz. 3 (Metody leczenia), s. 28
http://www.gsk.com.pl/Aktualnosc_media/Jak-rozpoznac-i-leczyc-POChP.html?vid=407

Życie z mukowiscydozą

Życie z mukowiscydozą

Mukowiscydoza to choroba uwarunkowana genetycznie o charakterze przewlekłym. Gen, którego uszkodzenia czyli tzw. mutacje powodują mukowiscydozę ma co 25 osoba. Według statystyk chorobę tą stwierdza się w Polsce u jednego na cztery tysiące urodzonych dzieci. Obecnie zarejestrowanych jest 1930 mutacji genu CFTR (ang. cystic fibrosis transmembrane conductance regulator).

Czytaj dalej

Spotkajmy się na szkoleniu dla członków rodzin chorych na mukowiscydozę w Falentach

baner_falenty

Zespół Horn Wellness Group będzie uczestniczył w XXVI ogólnopolskim szkoleniu dla członków rodzin chorych na mukowiscydozę. Odbywać się ono będzie w dniach 31.05-02.06.2013 w Falentach. W programie przewidziane są zajęcia warsztatowe w grupach i indywidualne, a także wykłady oraz konsultacje ze specjalistami. Szczegółowy program imprezy możecie znaleźć na stronie internetowej organizatora Polskiego Towarzystwa Walki z Mukowiscydozą – http://www.ptwm.org.pl

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych tematyką leczenia dróg oddechowych do kontaktu z nami. Z miłą chęcią udzielimy Państwu informacji na temat urządzeń i technik leczenia związanych z chorobami układu oddechowego oraz doradzimy w zakresie ich stosowania. Listę urządzeń, które proponujemy w tego typu terapiach, można obejrzeć na stronie http://www.hornwellness.pl/category/abc-pacjenta-leczenie-gornych-i-dolnych-drog-oddechowych

Fizjoterapia oddechowa w mukowiscydozie z wykorzystaniem systemu PEP

 

muko_pepMukowiscydoza jest jedną z najczęściej występujących chorób genetycznych. Wbrew temu, co się często sądzi, nie jest to jedynie choroba płuc. Jest określana również jako zwłóknienie torbielowate, schorzenie ogólnoustrojowe, szczególnie jednak atakujące układy oddechowy i pokarmowy. Do chwili obecnej znanych jest już ponad 1600 różnych mutacji genu CFTR, odpowiadającego za objawy mukowiscydozy. Efektem nieprawidłowej funkcji lub braku białka CFTR jest zaburzenie transportu jonów Cl¯ przez błony komórkowe oraz zwiększenie absorpcji Na+ i wody, co powoduje zagęszczenie i zwiększenie lepkości wydzieliny. Następstwem kumulacji wydzieliny w przewodach wyprowadzających jest nieprawidłowa czynność gruczołów wydzielania zewnętrznego oraz zaburzenie funkcji i struktury narządów i układów bezpośrednio z nimi związanych, zwłaszcza układu oddechowego i pokarmowego. W klasycznej postaci mukowiscydozy (pełnoobjawowej) występują zapalenia oskrzeli i płuc, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, niepłodność mężczyzn oraz podwyższone stężenie Cl¯ w pocie. Większość chorych wykazuje zaburzenia wielonarządowe, ale u części z nich choroba przebiega z prawidłową wydolnością trzustki. O jakości i długości życia zwykle decydują zmiany w układzie oddechowym.

Czytaj dalej

Astma – współczesny problem cywilizacyjny. Metody rozpoznawania astmy

astma_wspolczesny_problem_cywilizacyjny

Astma to choroba przewlekła dróg oddechowych – stanowi poważny problem zdrowia publicznego na całym świecie. Wg prowadzonych badań rokowania są takie, że do 2025 roku na astmę będzie chorowało 400 milionów ludzi. Z powodu ostrego ataku astmy i jej powikłań umiera rocznie 180 tysięcy pacjentów.
Niedawno przeprowadzone badania epidemiologiczne wykazują, że w Polsce na astmę cierpi ponad 2 miliony osób. Opierając się na danych przytoczonych w artykule Wprost „Astma autostradowa” – aż 80 proc. chorych na astmę w Polsce wciąż nie jest zdiagnozowanych. Zaledwie 15 proc. dzieci i 25 proc. dorosłych jest właściwie leczonych – wynika z największych przeprowadzonych dotychczas badań dotyczących chorób alergicznych w Polsce (ECAP).

W zasadzie astma dotyka ludzi w każdym wieku, coraz więcej słyszymy o zachorowaniach u dzieci. Wszystkie najnowsze dane wykazują, że w Polsce liczba zachorowań wzrasta znacznie szybciej niż w pozostałych krajach Europy, a dodatkowo najczęściej dotyka najmłodszych – coraz więcej zachorowań diagnozuje się u dzieci.
Astma jest chorobą, w której uczestniczy wiele komórek i substancji przez nie uwalnianych. Oprócz przewlekłego zapalenia, objawem towarzyszącym jest nadreaktywność oskrzeli, prowadząca do nawracających epizodów świszczącego oddechu, duszności, ucisku w klatce piersiowej i kaszlu, występujących szczególnie w nocy lub nad ranem. Epizodom tym zwykle towarzyszy rozlane, zmienne ograniczenie przepływu powietrza w płucach, często ustępujące samoistnie lub pod wpływem leczenia.

Rys. 1 Zagłębia astmy - źródło: Wprost – Artykuł: Ewa Nieckuła – Astma Autostradowa. Alergików przybywa w Polsce szybciej niż w innych krajach Europy – Nr 43/2008 (1348 ).

Rys. 1 Zagłębia astmy – źródło: Wprost – Artykuł: Ewa Nieckuła – Astma Autostradowa. Alergików przybywa w Polsce szybciej niż w innych krajach Europy – Nr 43/2008 (1348 ).

Rys. 2 Zachorowalność i śmiertelność w astmie (na świecie); źródło: GINAReport 2006

Rys. 2 Zachorowalność i śmiertelność w astmie (na świecie); źródło: GINAReport 2006

Biorąc pod uwagę rangę problemu, powstaje dużo organizacji stworzonych dla pacjentów, które prowadzą działalność edukacyjną i wspierającą pacjentów dotkniętych astmą. W wyniku połączenia działań światowych instytucji powołano Światową Inicjatywę Zwalczania Astmy (Global Initiative for Asthma – GINA). W wyniku tych działań zostały opracowane wytyczne – Światowa strategia rozpoznawania, leczenia i prewencji astmy. Pierwsze takie wytyczne powstały pod koniec lat 80-tych XX wieku. Do tej pory są one sukcesywnie aktualizowane, zmieniane, wraz z postępem w zakresie diagnozowania i leczenia astmy. Powstały również brytyjskie wytyczne BTS/SIGN. Normy są zbliżone do siebie.

Kaszel astmatyczny u dzieci często jest mylony z przejściowym zapaleniem dróg oddechowych i leczony antybiotykami. Jak zatem rozpoznawać astmę?

Na astmę mocno wskazują następujące objawy:

  • częste epizody świstów (częściej niż raz w miesiącu),
  • kaszel lub świsty wywoływane przez aktywność fizyczną,
  • kaszel występujący w nocy niezwiązany z zakażeniem wirusowym,
  • niewystępowanie sezonowej zmienności świstów oraz utrzymywanie się objawów po 3. roku życia.

Kluczowym badaniem w rozpoznawaniu wszelkich chorób układu oddechowego, również astmy jest spirometria.
Pomiary czynności płuc (spirometria lub pomiar szczytowego przepływu wydechowego) pozwalają ocenić stopień, odwracalność i zmienność ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych oraz potwierdzają rozpoznanie astmy.
Szczególnie istotne parametry to : pomiar natężonej pierwszosekundowej objętości wydechowej (FEV1 ) i natężonej pojemności życiowej (FVC) oraz pomiary szczytowego przepływu wydechowego (PEF).
Czasem konieczne jest również przeprowadzenie próby prowokacyjnej w kierunku nadreaktywności dróg oddechowych.

Szereg urządzeń spirometrycznych służących do wymienionych pomiarów można znaleźć pod adresem: http://www.hornwellness.pl/category/spirometry-

Poniżej przedstawiamy zalecany schemat postępowania w przypadku podejrzenia astmy u pacjenta – wszystko zaczyna się od znanej i opisywanej już wcześniej przez nas – spirometrii.

Rys. 3 Postępowanie  w przypadku podejrzenia astmy u dorosłych (wg wytycznych BTS/SIGN 2008); źródło: Aktualizacja 2008 brytyjskich wytycznych postępowania w astmie - perspektywa historyczna i porównanie z wytycznymi GINA Neil Barnes MD Data utworzenia: 19.03.2009 – artykuł opublikowany na MP

Rys. 3 Postępowanie w przypadku podejrzenia astmy u dorosłych (wg wytycznych BTS/SIGN 2008); źródło: Aktualizacja 2008 brytyjskich wytycznych postępowania w astmie – perspektywa historyczna i porównanie z wytycznymi GINA Neil Barnes MD Data utworzenia: 19.03.2009 – artykuł opublikowany na MP

Standardy wskazują także ważne aspekty związane z diagnozowaniem astmy, jak również możliwe alternatywne problemy zdrowotne, które ze względu na zbliżone objawy mogą powodować trudność we właściwym rozpoznaniu.
U niektórych osób z przewlekłymi objawami oddechowymi i utrwalonym zwężeniem dróg oddechowych pojawia się trudność w odróżnieniu astmy od POChP – pomocne jest tu korzystanie z kwestionariuszy opartych na objawach służących do różnicowania POChP i astmy w podstawowej opiece zdrowotnej.

Dokładny wywiad i badanie przedmiotowe wraz z wykazaniem odwracalnej i zmiennej obturacji dróg oddechowych (najlepiej za pomocą spirometrii) w większości przypadków potwierdzają rozpoznanie. Rozważenia wymagają również następujące rozpoznania alternatywne:
1) zespół hiperwentylacji i napady paniki
2) obturacja górnych dróg oddechowych i aspiracja ciał obcych
3) dysfunkcja fałdów głosowych
4) inne postaci obturacyjnej choroby płuc, szczególnie POChP
5) nieobturacyjne choroby płuc (np. rozlana śródmiąższowa choroba płuc)
6) nieoddechowe przyczyny objawów (np. niewydolność lewokomorowa).
Ponieważ astma jest częstą chorobą, może towarzyszyć każdej z wyżej wymienionych chorób, co utrudnia rozpoznanie, jak również ocenę ciężkości i kontroli astmy. Szczególnie dotyczy to sytuacji, kiedy astmie towarzyszy hiperwentylacja, dysfunkcja fałdów głosowych lub POChP. Dokładna ocena i leczenie zarówno astmy, jak i choroby współistniejącej, są często konieczne do ustalenia udziału każdej z nich w objawach występujących u pacjenta.

Rys. 4 Opracowane wytyczne dotyczące diagnozowania i leczenia astmy ustanawiają 5-stopniową skalę klasyfikacji astmy i skojarzony ze stopniem proces leczenia. Podsumowanie stopniowanego leczenia astmy u dorosłych (wg wytycznych BTS/SIGN 2008); żródło: Aktualizacja 2008 brytyjskich wytycznych postępowania w astmie - perspektywa historyczna i porównanie           z wytycznymi GINA Neil Barnes MD Data utworzenia: 19.03.2009 – artykuł opublikowany na MP

Rys. 4 Opracowane wytyczne dotyczące diagnozowania i leczenia astmy ustanawiają 5-stopniową skalę klasyfikacji astmy i skojarzony ze stopniem proces leczenia. Podsumowanie stopniowanego leczenia astmy u dorosłych (wg wytycznych BTS/SIGN 2008); żródło: Aktualizacja 2008 brytyjskich wytycznych postępowania w astmie – perspektywa historyczna i porównanie z wytycznymi GINA Neil Barnes MD Data utworzenia: 19.03.2009 – artykuł opublikowany na MP

 

Sposoby leczenia astmy przedstawimy szerzej w następnym artykule, natomiast warto podkreślić, że wszystkie instytucje i organizacje związane z tematem astmy pracują intensywnie nad tym, aby pacjenci byli coraz lepiej poinformowani o samej chorobie i jej przebiegu, o dostępnych metodach diagnozowania i leczenia.

Ważne, aby nagłośnić problem, bo – miejmy nadzieję, sprawi to, że rodzice będą baczniej przyglądać się niepokojącym objawom chorobowym u swoich dzieci, lekarze będą bardziej czujni podczas powtarzających się wizyt małych pacjentów  w gabinecie lekarza rodzinnego.

Najnowsza inicjatywa, o której dowiedzieliśmy się za pośrednictwem  Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę i Choroby Alergiczne i Przewlekłe Obturacyjne Choroby Płuc to EUPATI.

EUPATI – Europejska Akademia Pacjentów w obszarze Terapii Innowacyjnych – ambitna i wieloletnia inicjatywa edukacyjna dla pacjentów i organizacji pacjenckich.

Program jest otwarty dla wszystkich organizacji pacjenckich i pacjentów w Polsce. Za jego implementację w Polsce odpowiada platforma złożona z Federacji Pacjentów Polskich FPP, INFARMA i Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego WUM. Platforma ta zapewni tłumaczenie materiałów edukacyjnych i prowadzenie szkoleń dla pacjentów. Warto bezpośrednio monitorować postepy projektu rejestrując się na stronie projektu, która z czasem będzie zawierała coraz więcej informacji w języku polskim www.patientsacademy.eu. Uczestnicy projektu będą mogli dowiedzieć się m. in:

  • jakie są obecnie problemy i bariery procesu poszukiwania nowych leków
  • na czym polega ochrona patentowa leków innowacyjnych
  • jakie są cele i etapy badań klinicznych
  • jak przebiegają procedury rejestracji i refundacji nowych leków
  • gdzie szukać informacji o bezpieczeństwie stosowania leków
  • jak zgłaszać działania niepożądane leków
  • jak jest ustalana cena leku
  • jak interpretować wyniki analiz farmakoekonomicznych
  • jak brać czynny i kompetentny udział w procesie podejmowania decyzji dotyczących leczenia i ochrony zdrowia

Bieżące informacje publikowane są również na stronie Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę i Choroby Alergiczne i Przewlekłe Obturacyjne Choroby Płuc : http://www.astma-alergia-pochp.pl/ 

Bibliografia:

[1] Artykuł – „Astma coraz bardziej rozpowszechniona” publikacja na stronie: Moje Alergie
http://www.mojealergie.pl/wszystko_o_alergii/astma_3/astma_coraz_bardziej_rozpowszechniona.html

[2] Standardy GINA Światowa Strategia rozpoznawania, leczenia i prewencji astmy – aktualizacja z 2006 roku, tłumaczenie polskie opublikowane przez Medycyna Praktyczna wydanie 1/2007
http://www.ginasthma.org/local/uploads/files/GINAReport2006_Polish_1.pdf

[3] „Aktualizacja 2008 brytyjskich wytycznych postępowania w astmie – perspektywa historyczna i porównanie z wytycznymi GINA” Neil Barnes, MD Data utworzenia: 19.03.2009 – artykuł opublikowany na MP http://www.mp.pl/artykuly/?aid=43176

[4] Artykuł Wprost: Astma autostradowa Numer: 43/2008 (1348) autor Ewa Nieckuła
http://www.wprost.pl/ar/141892/Astma-autostradowa/?pg=2