257 leków na liście preparatów zagrożonych brakiem dostępności

Lista leków refundowanych

źródło: pixabay.com/frolicsomepl

 

W związku z nowelizacją Prawa Farmacutycznego, która ma rozwiązać kwestię niekontrolowanego wywozu z Polski leków Ministerstwo Zdrowia opublikowało listę 257 leków zagrożonych brakiem dostępności. Oznacza to, że preparatów tych brakuje w 5 proc. aptek w danym województwie. Opublikowana lista spowoduje, że wymienione leki nie mogą zostać wyeksportowane z kraju.

Czytaj dalej

Leki na cukrzycę i ich refundacja

Leki na cukrzycęOkoło 3 mln. Polaków choruje na cukrzycę, jednak Ministerstwo Zdrowia nie zdecydowało się do tej pory na refundację leków inkretynowych dla nich. Prowadzenie terapii cukrzycy nowymi lekami jest niezwykle kosztowne, dlatego też nowe farmaceutyki znajdują się poza zasięgiem większości chorych. Czytaj dalej

Zasady leczenia nadciśnienia tętniczego u chorych na cukrzycę

baner_blog_cukrzyca

Cukrzyca należy do chorób metabolicznych i dotyczy podwyższonej ilości cukru we krwi, tzw. hiperglikemii, spowodowanej defektem w wydzielaniu lub działaniu insuliny.

Objawy mogą być różne: od zmniejszenia masy ciała, poprzez wzmożenie pragnienia, wielomocz, osłabienie organizmu, senność, aż do pojawiania się ropnych zmian na skórze.

Badania przesiewowe w kierunku stwierdzenia występowania cukrzycy prowadzone są 1 raz na 3 lata u osób powyżej 45 roku życia, gdyż nawet połowa chorych nie odczuwa objawów hiperglikemii. U osób, u których stwierdzono poniższe czynniki ryzyka badanie należy przeprowadzać raz do roku:

  • z nadwagą lub otyłością (wskaźnik BMI powyżej 25 kg/m2, obwód w talii u kobiet powyżej 80cm, u mężczyzn 94 cm),
  • jeżeli w rodzinie występują osoby ze stwierdzoną cukrzycą,
  • nie dbających o aktywność fizyczną,
  • przy stwierdzonym stanie przedcukrzycowym we wcześniejszym badaniu, 
  • u kobiet, które podczas ciąży przebyły tzw. cukrzycę ciążową, bądź też urodziły dziecko o wadze powyżej 4 kg,
  • ze stwierdzonym nadciśnieniem tętniczym powyżej 140/90 mm Hg,
  • ze stwierdzoną hiperlipidemią,
  • kobiet ze stwierdzonym zespołem policystycznych jajników,
  • z chorobą sercowo-naczyniową.

Wyróżniamy dwa rodzaje cukrzycy:

Cukrzyca typu 1 – choroba autoimmunologiczna, charakteryzująca się brakiem odpowiednich przeciwciał. U pacjentów ze stwierdzoną cukrzycą tego typu należy niezwłocznie rozpocząć podawanie insuliny. Zaleca się podawanie wielokrotnych, podskórnych dawek insuliny bądź też ciągłe podawanie insuliny za pomocą pompy insulinowej. Poprzez samodzielną kontrolę stężenia glukozy we krwi Pacjent ustala i modyfikuje dawkę insuliny.

Cukrzyca typu 2 – charakteryzuje się insulinoopornością i upośledzeniem wydzielania insuliny. Występuje u osób nadwagą bądź otyłością, zaniedbujących aktywność fizyczną, ze stwierdzonym nadciśnieniem tętniczym. Leczenie jest progresywne i dostosowane etapami do postępowania choroby u danego Pacjenta i opiera się przede wszystkim na obniżeniu hiperglikemii i zmianie stylu życia.

Kilka faktów dotyczących cukrzycy (źródło: zyciezcukrzyca.pl):

  1. Aktualnie ponad 260 milionów osób na świecie choruje na cukrzycę. 
  2. Jak wynika z obecnie obserwowanej tendencji, w 2025 na cukrzycę chorować będzie ponad 418 milionów osób.
  3. Każdego roku rozpoznawanych jest 65,000 nowych przypadków cukrzycy. 
  4. 80 lat po odkryciu insuliny wciąż wiele osób na świecie nie ma wcale do niej dostępu lub jest on bardzo utrudniony. 
  5. Cukrzyca może doprowadzić do uszkodzenia wielu różnych tkanek i narządów, między innymi nerek, narządu wzroku (powodując utratę wzroku), obwodowych włókien nerwowych, naczyń krwionośnych a także być przyczyną utraty kończyn dolnych z powodu zaburzeń krążenia. 
  6. Cukrzycy typu 2 można zapobiec w około 80% przypadków, co nadaje profilaktyce wysoki priorytet w walce z rozprzestrzeniającą się na świecie cukrzycą. 
  7. Ponad połowa spośród wszystkich osób z cukrzycą nie wie, że choruje na tę chorobę.

Zasady leczenia nadciśnienia tętniczego u chorych na cukrzycę.

Pacjenci ze stwierdzoną cukrzycą są częściej narażeni na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, dlatego też zaleca się redukcję ciśnienia tętniczego do wartości poniżej 140/90 mm Hg. U chorych z nowo rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym i bez powikłań narządowych wskazane jest podjęcie próby utrzymania wartości ciśnienia tętniczego na poziomie 130/80 mm Hg, natomiast u Pacjentów z towarzyszącą nefropatią wartość ciśnienia powinna być poniżej 130/80 mm Hg – ze względu na możliwość dodatkowego efektu nefroprotekcyjnego.
Pomiar ciśnienia tętniczego należy przeprowadzać podczas każdej wizyty u Lekarza. Pacjenci ze stwierdzonym nadciśnieniem powinni dokonywać samodzielnych pomiarów w domu.
Gdy podczas pomiaru wartości przekraczają 140/90 mm Hg pomiar należy powtórzyć następnego dnia oraz zalecić samokontrolę poza gabinetem lekarskim. W momencie powtórnego występowania zawyżonych wartości pomiarowych stwierdza się nadciśnienie tętnicze. Ciśnienie można kontrolować w domu za pomocą nowoczesnych aparatów elektronicznych w prosty i jasny sposób interpretujących wyniki pomiaru. Do pomiarów doskonale nadają się zarówno certyfikowane ciśnieniomierze nadgarstkowe jak i naramienne.
W przypadku stwierdzenia subklinicznych zmian narządowych (albuminurii lub jawnego białkomoczu) należy podjąć farmakoterapię. Leczenie farmakologiczne powinno zostać połączone ze zmianą stylu życia przez Pacjenta. W celu zminimalizowanie niepożądanego działania leków terapię należy rozpocząć od najmniejszych dawek dostępnych na rynku. Jeżeli nie nastąpi osiągnięcia docelowej wartości ciśnienia tętniczego zaleca się zwiększenie dawki leku.
U osób z nadciśnieniem w wieku powyżej 65 roku życia zaleca się stopniowe obniżanie ciśnienia, aby uniknąć jakichkolwiek powikłań. Aktualne badania dowodzą, że u ponad 65% chorych konieczne jest stosowanie 2 różnych leków hipotensyjnych, aby osiągnąć i utrzymać odpowiednią wartość ciśnienia tętniczego.

Bibliografia:

[1] Zalecenia kliniczne dotyczące postępowanie u chorych na cukrzycę 2012. Zalecenia PTD